ἐγχάσκω
A.
gape, πρὸς τὴν σελήνην Luc. Icar. 13; ἐ. τῷ πλακοῦντι to gape for it, Alciphr. 1.22.
II.
grin or scoff at one, ἐγχάσκειν σοι Ar. V. 721; προσέχειν διαλεγομένψ καὶ ἐ. Phld. Vit. p.41 J., cf. Luc. Merc.Cond. 14; τῇ ’μῇ μωρίᾳ S. Ichn. 343; ἐγχανεῖται ταῖς ἐμαῖς τύχαισι Ar. Ach. 1197; ἐγχανεῖται τῇ πόλει Id. Eq. 1313: c. part., μὴ γὰρ ἐγχάνῃ ποτὲ . . ἐκφυγών let him not taunt [us] with his having escaped, Id. Ach. 221.
Text: Perseus Digital Library, CC BY-SA 3.0