ἀκατάλυτος

ον
A. indissoluble, perpetual, κράτος, ζωή, D.H. 10.31, Ep.Heb. 7.16; βάσανος LXX 4 Ma. 10.11; unimpaired, Jahresh. 14 Beibl. 135 (Cyme).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← Ἀκάταλλος Dictionary ἀκαταμάθητος →
An open-access project