δραπετικός

A. of or for a δραπέτης, δ. θρίαμβος a triumph over runaway slaves, Plu. Pomp. 31; δ. σώματα CIG 2554.102 (Crete); δραπετικοί,οἱ, IG 5(1).1390.83 (Andania); of a slave, likely to run away, BGU 887.5 (ii A. D.).