δρακοντοφόροι

ον, Adj., οἱ
A. draconarii, Lyd. Mag. 1.46.
II. Adj. δρακοντο‐φόρος, ον, snaky, κόμαι Nonn. D. 25.221 (s. v. l.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δρακοντοφόνος Dictionary δρακοντόφρουρος →
An open-access project