δρακόντειος

ον
A. of a dragon, κρημνοί E. Ph. 1315; νῶτα AP 12.257 (Mel.); δειραί APl. 4.90; πούς Luc. Philops. 4.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δρακονθόμιλος Dictionary δρακοντία →
An open-access project