δόχμιος
α, ον, Adj.
A.
across, aslant, δόχμια . . ἦλθον Il. 23.116, cf. E Or. 1261 (lyr.); δ. κέλευθον ἐμβάνειν Id. Alc. 1000 (lyr.), cf. 575 (lyr.); πέσε δ. A.R. 1.1169.
II.
in Prosody, ποὺς δ. the dochmiac measure, Choerob. in Heph. p.219 C.; ῥυθμὸς δ. Aristid.Quint. 1.17, Bacch. Harm. 100:—hence Adj. forms, δοχμιακός Aristid.Quint. l. c.: δοχμικός, δοχ‐αϊκός, Sch.A. Th. 128, Sch.Ar. Av. 937. (Perh. cf. Skt. jihmá- 'oblique'.)