δουρικλυτός

ον
δουρι‐κλυτός, ον, = foreg., Il. 2.645, Od. 15.544, Archil. 3: dat. pl. δουρικλύτοις (sic) A. Pers. 85 (lyr.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project