δορύξενος

A. spear-friend, i. e. war-friend, ally (wrongly expld. as ἐκ δορυαλώτου δ. προσαγορευόμενος by Plu. 2.295b), A. Ag. 880; ξένος τε καὶ δ. δόμων Id. Ch. 562, cf. S. El. 46, etc.: as Adj., δόμοι δορύξενοι A. Ch. 914; ἑστία S. OC 632.