δορίπονος

ον
A. toiling with the spear, bearing the brunt of war, πόλις A. Th. 169 (lyr.); ἄνδρες E. El. 479 (lyr.); δ. κακά A. Th. 628 (lyr.); δ. ἀσπίδες E. IA 771 (lyr.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δορίπληκτος Dictionary δοριπτοίητος →
An open-access project