δνοφερός
ά, όν
A.
dark, murky, νύξ Od. 13.269; ὕδωρ Il. 9.15, cf. Thgn. 243; ἀχλύς A. Eu. 379 (lyr.); κατὰ δ. γᾶς E. IT 1266 (lyr.), etc.: metaph., δ. κᾶδος Pi. P. 4.112; πένθος A. Pers. 536 (lyr.).—Poet. word; but τὸ δνοφερόν gloom, Hp. Morb.Sacr. 16.