δίωρος

ον

ὅρος

A. having two boundary stones, λόφος Schwyzer 664.20 (Orchom. Arc., iv B. C.).
II. δίωρον· ἀσύμφωνον, οἱ δὲ ἀνόμοιον, διάφωνον, Hsch.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διωρισμένως Dictionary διώροφος →
An open-access project