διώνυμος

ον

δίς, ὄνυμα, ὄνομα

διά

A. with two names, D.T. 636.11 (s. v. l.); or, of two persons, named together, θεαί E. Ph. 683 (lyr.).
II. (διά) far-famed, εὐτυχία Plu. Tim. 30; στρατηγός App. BC 4.54; χῶρος J. BJ 5.1.3.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διωνυμία Dictionary Διώνυσος →
An open-access project