διωκτικός

ή, όν
A. apt to pursue, follow a course [χρυσὸς] δ. τῆς ἐπὶ τὸ μέσον φορᾶς Iamb. Protr. 21.λέ; swift in pursuit, EM 468.23.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διώκτης Dictionary διωκτός →
An open-access project