διωθέω

A. διῶσα Hom. (v. infr.), διέωσα X. HG 2.1.8, ἐδίωσα codd. in Hero Aut. 24.3:—push asunder, tear away, [πτελέη] ἐκ ῥιζέων ἐριποῦσα κρημνὸν . . διῶσε the elm as it fell uprooted tore the bank away, Il. 21.244; διώσας καὶ κατακτείνας ἐχθρούς E. Heracl. 995; drive apart, τῶν ὀφθαλμῶν τὰς διεξόδους Pl. Ti. 67e.

2. thrust through, τι διά τινος X. HG 2.1.8, Plb. 21.28.14.

II. more freq. in Med. (fut. διώσομαι Democr. 191), force one's way through, break through, τὰ γέρρα Hdt. 9.102; τὸν ὄχλον X. Cyr. 7.5.39; τὰς τάξεις Plb. 11.1.12; δ. τὴν ὕλην, of roots, Thphr. HP 8.11.8; τὴν θάλατταν, of a river, Plb. 4.41.4.

2. push from oneself, push away, τοῖς κόντοις διεωθοῦντο, of sailors, Th. 2.84; ἡ γαστὴρ δ. τὸ περιττὸν εἰς τὴν νῆστιν Gal. 5.567; repulse, στρατὸν ἰθυμαχίῃ Hdt. 4.102; οἷς [πέτροις] . . διώσει στρατόν A. Fr. 199.9 (Dobr.); κῆρας Democr. l. c.; τὰς τύχας E. HF 315; ψευδῆ λόγον καὶ συκοφαντίαν repel it, D. 21.124; τὴν ἐπιβουλήν Id. 58.65: abs., get rid of danger, Hdt. 9.88.

3. reject, τὴν εὔνοιαν Id. 7.104; ὃ μὴ προσίενται Th. 4.108; τὴν ἐπικουρίαν Arist. EN 1163b25; of bribes, D. 19.139: abs., refuse, Hdt. 6.86.β/, Plu. Brut. 52: so pf. Pass. διῶσμαι cj. for δίωμαι in this sense, Thgn. 1311.