δίψιος

A. thirsty, and of things, dry, parched, δ. κόνις A. Ag. 495, S. Ant. 246; χθών E. Alc. 560; πῦρ θεοῦ Id. Rh. 417; ἐξ ὀμμάτων δὲ δίψιοι πίπτουσι σταγόνες, perh. tears checked in their flow, A. Ch. 185; δίψιον, expld. by βεβλαμμένον, S. Fr. 296, by βλαπτικόν, Hsch.; cf. δῖψαι.

II. causing thirst, ὕδατα Hermipp. ap. J. Ap. 1.22; δ. σήψ Nic. Th. 147; cf. διψάς 11.