διχοστατέω

στῆναι

A. stand apart, disagree, ὄξος τ’ ἄλειφά τ’ . . διχοστατοῦντ’ ἂν οὐ φίλως προσεννέποις A. Ag. 323; δ. λάχη Id. Eu. 386 (lyr.); λόγος S. Fr. 867; δ. πρός τινα E. Med. 15, Pl. R. 465b.
II. feel doubts, Alex.Aphr. Pr.Praef.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διχοστασία Dictionary διχόστομος →
An open-access project