διφρεύω

A. drive a chariot, E. Andr. 108 (eleg.), Heraclit. Incred. 22.

2. c.acc., drive over, δ. ἅλιον πέλαγος E. Andr. 1010 (lyr.); νὺξ . . νῶτα διφρεύουσ’ αἰθέρος Id. Fr. 114.

3. c. acc. cogn., αἴγλαν ἐδίφρεῡ Ἅλιος . . κατ’ αἰθέρα Id. Supp. 991 (lyr.); ὅταν Φαέθων πυμάτην ἁψῖδα διφρεύῃ Archestr. Fr. 33.

4. = διακαθίζω, Hsch.