δίτονος

ον, τό
A. of two tones, διάστημα Gaud.Harm. 3; δίτονον,τό, the major third, Aristox. Harm. p.65 M., Cleonid. Harm. 5, Plu. 2.430a; also, περισπώμενον, prob. in Gramm. Lat. 4.527 K.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διτονίζω Dictionary διτορμία →
An open-access project