δίς

Adv.
A. twice, doubly, with Nouns, δ. τόσσον twice as much, Od. 9.491, cf. Th. 6.57, etc.; ἀληθὴς ὁ λόγος ὡς δ. παῖς γέρων Cratin. 24; δ. παῖδες οἱ γέροντες Theopomp.Com. 69: more freq. with Verbs, τοῦτο δ. ἤδη ἐγένετο Hdt. 8.104; δ. φράσαι A. Pers. 173, cf. Ag. 1384; δ. αἰάζειν καὶ τρίς S. Aj. 432; δ. καὶ τρίς φασι καλὸν εἶναι τὰ καλὰ λέγειν Pl. Grg. 498e, cf. Phlb. 60a, Emp. 25; δ. βιῶναι twice over, Men. 223.4; δειπνεῖν . . δ. τῆς ἡμέρας Pl.Com. 207; ἐς δ. App. Mith. 78: ὁ δ. Νέωνος, = son and grandson of N., GDI 3092.18 (Aegosthena); Αὐρήλιος Αὐξάνων δ. BCH 17.249 (Apamea); Αὐρ. Δοῦρλος δ. JHS 19.301 (Selmea [Lycaonia]).—In compds. δι‐, but δις‐ in δισμύριοι, δισχίλιοι, δισθανής, δίσαβος, δισάρπαγος, δίσευνος, etc. (Cf. Skt. dvis 'twice', Lat. bis.)
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project