δίπυρος

ον
A. twice fired, i. e. baked, = foreg., Eub. 18, Alex. 172.10: pl., Alc.Com. 5; δ. σῖτος JHS 32.154.
II. διπύρους ἀνέχουσα λαμπάδας . . Ἑκάτα Hecate holding up two flaming torches, Ar. Ra. 1361.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διπυρίτης Dictionary δίπωλος →
An open-access project