διπτέρυγος

ον, τό
II. δ.,τό, mantle with two πτερά (cf. πτερόν 111.10), IG 2.754.38, Jahresh. 16 Beibl. 53.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δίπτερος Dictionary δίπτυον →
An open-access project