δίπλεθρος

ον, Subst., τό
A. two πλέθρα long or broad, Theopomp.Hist. 350, Luc. VH 1.16.
2. Subst. δίπλεθρον,τό, space of two πλέθρα, Plb. 34.12.4.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διπλεθρία Dictionary διπλεία →
An open-access project