δικρατής

ές
A. holding joint authority, δικρατεῖς Ἀτρεῖδαι S. Aj. 252 (lyr.); δικρατεῖς λόγχας στήσαντε double-slaying spears, of Eteocles and Polynices, Id. Ant. 145 (lyr.).
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δικρανοφόρος Dictionary δίκρατον →
An open-access project