δίκρανον

ον, Subst., τό
A. two-headed, Parm. 6.5.
II. Subst. δίκρανον, τό, pitchfork, δικράνοις ἐξωθεῖν Luc. Tim. 12.
III. δικράνους· τὰς τριόδους, Hsch.

Related entries

δίκρανον
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δικρανίζω Dictionary δίκρανον →
An open-access project