δίκελλα

ης, ἡ

κέλλω

A. two-pronged fork, Ps.-Phoc. 158, A. Fr. 196, S. Ant. 250, E. Ph. 1155, IG 11.159 (Delos, iii B. C.), etc.; ἀπαλλαγεὶς δικέλλης καὶ κακῶν Men. Georg. 65.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δικεῖν Dictionary δικελλίτης →
An open-access project