αἰσυητήρ

ῆρος, ὁ
A. v.l. for αἰσυμνητήρ (q. v.), Il. 24.347, expl. as ἐντρεχής, νεανίας, or νομεύς (Nic.); cf. pr. n. Αἰσυήτης in Il.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← αἰστωτήριος Dictionary αἰσυλοεργός →
An open-access project