ἀϊστόω

A. ‐ώσω Hdt. 3.69 : aor. ἠΐστωσα ib. 127, contr. ᾔστ‐ (v. infr.) :—Med., aor. ἀϊστώσαντο Orph. A. 473:—poet. Verb, not in Il., used by Hdt., and once in Pl., make unseen, make away with, destroy, ὣς ἔμ’ ἀϊστώσειαν Od. 20.79; πῦρ . . ἀΐστωσεν ὕλαν Pi. P. 3.37; ἀϊστώσας γένος τὸ πᾶν A. Pr. 234, cf. Pl. Prt. 321a; πατρίδ’ ᾔστωσας δόρει S. Aj. 515; κόρον ἀϊστώσας πυρί Id. Fr. 536; τὰ πρὶν δὲ πελώρια . . ἀϊστοῖ A. Pr. 151; ἀϊστώσει μιν Hdt. 3.69; δύο ἡμέων ἠΐστωσε ib. 127 :—Pass., οἱ δ’ ἅμ’ ἀϊστώθησαν ἀολλέες Od. 10.259.