διϊκνέομαι

A. go through, penetrate, ποτὶ τὰν ψυχάν δῑ ὤτων Ti.Locr. 101a; ἐφ’ ὅσον ‐εῖται τὸ ὕδωρ Thphr. CP 3.20.4; διῖκτο ἡ δόξα μέχρι βασιλέως Plu. Dem. 20, cf. D.Chr. 12.35; reach, with missiles, Th. 7.79; βραδέως τοῦ παραγγέλματος διικνουμένου Plu. Nic. 27.
2. in speaking, go through, tell of, πάντα δ. Il. 9.61, 19.186, A.R. 2.411.
3. of Time, intervene, διετοῦς χρόνου διικνουμένου Longus 1.4.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
An open-access project