διῃρημένως

Adv.

διαιρέω

A. separately, M.Ant. 11.6, Alex.Aphr. in Metaph. 296.4, Hld. 10.23.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διηρεφής Dictionary διήρης →
An open-access project