δίζω

A. δίζον Il. 16.713:—to be in doubt, at a loss, δίζε γὰρ ἠὲ μάχοιτο . . , ἦ λαοὺς ὁμοκλήσειε l.c.; δίζω ἤ σε θεὸν μαντεύσομαι ἢ ἄνθρωπον Orac. ap. Hdt. 1.65:—Med., δ. ὅτι . . , μή . . , Eus.Mynd. 58, Tryph. 240.

II. Med., = δίζημαι 11, ἄτεκνον ἔριθον δίζεσθαι Hes. Op. 603 codd.; δίζεαι Theoc. 25.37; δίζετο Bion Fr. 14.2, Coluth. 81, Epic. in Arch.Pap. 7.9, etc.; διζόμεσθα Herod. 8.12; δίζοντο Q.S. 4.16; opt. δίζοιτο Ecphant. ap. Stob. 4.7.64; part. διζόμενος APl. 4.146, Epigr.Gr. 226.10. (Perh. fr. δίς, cf. διστάζω.)