διεσπαρμένως

Adv.

διασπείρω

A. in a disjointed manner, Aristid. Quint. 1.2, v.l. for sq. in Gal. UP 16.1.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διεσμιλευμένως Dictionary διεσπασμένως →
An open-access project