διερῶ

A. say fully, distinctly, expressly, Pl. Lg. 809e, etc.; διείρηκεν ὁ νόμος D. 20.28, cf. 23.72:—Pass., aor. διερρήθην Pl. Lg. 932e: pf. διείρημαι ib.813a, etc.; διειρημένον it having been expressly stated, D. 17.28.