διερεθιστικός

ή, όν
A. provocative, τῶν συμπτωμάτων ib.23; δ. σημεῖον Phlp. in GA 197.18.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διερεθιστέον Dictionary διερείδω →
An open-access project