δίδημι

A. δίδει Hsch., part. διδείς,εῖσα, έν, GDI 2156, al. (Delph.), fem. δ[ιδέ]ουσα Delph. 3(2).131: redupl. form of δέω (A):—bind, fetter, ὥ ποτ’ Ἀχιλλεὺς . . δίδη μόσχοισι λύγοισιν (Ep. 3 impf. for ἐδίδη) Il. 11.105; οἱ δέ σ’ . . ἐν δεσμοῖσι διδέντων (Aristarch. for δεόντων) let them bind thee, Od. 12.54: 3 pl. ind. διδέασι X. An. 5.8.24 (v.l. δεσμεύουσι).