δίγαμμα

A. littera, Ter.Maur. 163, cf. 645, and δίγαμμον (sc. στοιχεῖον) Quint. Inst. 1.4.7, Prob.ad Verg.G. 1.70:—digamma, Trypho Pass. 11; δ. Αἰολικόν A.D. Pron. 76.32,al.; described, though not named, by D.H. 1.20: ὥσπερ γάμμα διτταῖς ἐπὶ μίαν ὀρθὴν ἐπιζευγνύμενον ταῖς πλαγίοις, ὡς φελένη καὶ φάναξ καὶ φοῖκος καὶ φαήρ.