διάχρυσος

ον
A. interwoven with gold, ἱμάτιον Test. ap. D. 21.22; ἐσθῆτες Plb. 6.53.7; σκηναί D.S. 14.109; ὑποδήματα Plu. 2.142c.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διαχρόν Dictionary διαχυλόομαι →
An open-access project