διαχαλάω

A. loosen, relax, τὸ πῦρ δ. τὸ πεπηγός Arist. Pr. 886b2; τὰς ἁρμονίας τοῦ σώματος Epicr. 3.19; δ. μέλαθρα unbar, E. IA 1340.

II. make supple by exercise, X. Eq. 7.11.

III. intr., to be disjointed, gape, ὀστέον Hp. VC 12 (v.l. διαχαλασθῇ).