διατριβικός

ή, όν
A. scholastic, pedantic, of persons, Plb. 12.26d.6; λόγοι ib.25k.2; ῥητορική Phld. Rh. 2.65 S.; οἱ δ. ib.1.32 S.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διατριβή Dictionary διατρίβω →
An open-access project