διατονικός

ή, όν, Adv.
A. = διάτονος 11, εἶδος, γένος, Ph. 1.321, Aristid. Quint. 2.19; διάστημα Cleonid. Harm. 5. Adv. ‐κῶς Nicom. Harm. 11.2.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διατονθορύζω Dictionary διατονόομαι →
An open-access project