διατηρητικός

ή, όν
A. disposed for keeping, φίλων M.Ant. 1.16; ὑγιείας Porph. Abst. 1.53, cf. Asp. in EN 14.2.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διατηρητέον Dictionary διατίθημι →
An open-access project