αἴνυμαι
A.
take, αἴνυτο τεύχε’ ἀπ’ ὤμων Il. 11.580, 13.550; ἀπὸ πασσάλου αἴνυτο τόξον Od. 21.53; χεῖρας αἰνύμεναι taking hold of, 22.500: c. gen. partit., τυρῶν αἰνυμένους 9.225: metaph., ἀλλά μ’ Ὀδυσσῆος πόθος αἴνυται a longing seizes me for him, 14.144, cf. Hes. Sc. 41; enjoy, feed on, καρπόν Simon. 5.17. (Root αἰ‐, as in ἔξ‐αι‐τος.)