αἰνητός

ή, όν
A. = αἰνετός, IG 4.1607 (Cleonae), Pi. N. 8.39; αἰνητὸν πάντεσσιν ἐπιχθονίοις [Arist.] Pepl. 14; παράκοιτις IG 14.1363; στέμμα Epigr.Gr. 247, al.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← αἴνησις Dictionary αἴνιγμα →
An open-access project