διάθερμος

ον
A. thoroughly warm or hot, Hp. VM 16, Antig. Mir. 82.
II. of a hot temperament, Arist. Rh. 1389a19; δ. καὶ θαρραλέοι Id. Pr. 947b24.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διαθερμασία Dictionary διαθέρομαι →
An open-access project