διάημι

A. blow through, c. acc., τοὺς [θάμνους] . . οὔτ’ ἀνέμων διάη μένος Od. 5.478; πώεα . . οὐ διάησι ἲς ἀνέμου Hes. Op. 517: c. gen., τῶν [οὐρῶν] ψυχρὸς ἐὼν διάησι [Βορέας] ib.514.