διαβόρος

ον, ον

βιβρώσκω

A. devouring, νόσος S. Tr. 1084, Ph. 7.
II. διάβορος,ον, Pass., eaten up, consumed, Id. Tr. 676; cf. διάβαρος.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διαβόρειος Dictionary διαβόσκω →
An open-access project