διάβολος
ον, Subst.
A.
slanderous, backbiting, γραῦς Men. 878, cf. Phld. Lib. p.24O.: Sup. ‐ώτατος Ar. Eq. 45; διάβολόν τι, aliquid invidiae, And. 2.24; τὸ δ. Plu. 2.61d.
II.
Subst., slanderer, Pi. Fr. 297, Arist. Top. 126a31, Ath. 11.508d; enemy, LXX Es. 7.4, 8.1: hence, = Sâtân, ib.1 Chr. 21.1; the Devil, Ev.Matt. 4.1, etc.
III.
Adv. ‐λως injuriously, invidiously, Th. 6.15; χρῆσθαί τινι Procop. Arc. 2.