διαβιόω

A. ‐βεβίωκα Isoc. 9.70:—live through, pass, χρόνον Pl. Lg. 730c; τὸν βίον Id. Men. 81b; τὸν ἐνθάδε χρόνον Isoc.l.c.: abs., spend one's whole life, δ. δικαίως Pl. Grg. 526a: c. part., μελετῶν διαβεβιωκέναι X. Ap. 3, Mem. 4.8.4.

2. survive, Procop. Pers. 2.5, al.

3. δ. ἀπὸ χρημάτων live on, Plu. Publ. 3.