διαβεβαιωτικός

ή, όν, Adv.
A. affirmative, δ. σύνδεσμος A.D. Conj. 235.26, al., EM 415.42; θεωρία Ptol. Tetr. 7. Adv. ‐κῶς A.D. Synt. 318.28, S.E. P. 1.233.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← διαβεβαίωσις Dictionary διαβέτης →
An open-access project