δημοκοπικός

ή, όν, ὁ
A. of or suited to a δημοκόπος, βίος δ. Pl. Phdr. 248e; τὸ περὶ ἀνθρώπους δ. M.Ant. 1.16: Sup., App. Hisp.
4. δημόκοπ‐ος, ὁ, demagogue, D.H. 5.65, D.S. 18.10, Ph. 2.47, etc.
Liddell, Scott & Jones
A Greek-English Lexicon, 1940
← δημοκοπία Dictionary δημόκραντος →
An open-access project