δῆθεν

A. δή, ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δ. A. Pr. 204; ὡς παῖδα δ. μὴ τέκοις E. El. 268, cf. Ion 831; τί δὴ ἀνδρωθέντες δ. ποιήσουσι; Hdt. 6.138; ἄρτι δ. I suppose, Pl. Plt. 297c.

2. more freq. ironically, forsooth, οἵ μιν ἠθέλησαν ἀπολέσαι δ . . . as he pretended, Hdt. 1.59; δ. οὐδὲν ἱστορῶν S. Tr. 382; οὐκ ἐπὶ κωλύμῃ ἀλλὰ γνώμης παραινέσει δ. Th. 1.92, cf. 127, 3.111: freq. after ὡς, mostly with a word interposed, φέροντες ὡς ἄγρην δ. Hdt. 1.73; ὡς κατασκόπους δ. ἐόντας Id. 3.136, cf. 6.39, 8.5; also κέντρον δ. ὡς ἔχων χερί E. HF 949; εἴσιμεν . . δ. ὡς θανούμενοι Id. Or. 1119; θεατὴν δ., ὡς οὐκ ὄντ’ ἐμόν Id. Ion 656.

II. from that time, thenceforth, Anacreont. 1.16, Hsch.